Recenzja

RECENZJA | „Zabójczy pocisk” Opracowanie zbiorowe

Zabójczy pocisk to zbiór szesnastu świetnych opowiadań, które w mig się pochłania.

Sięgnąłem po tę książkę, ponieważ byłem ciekawy, co wyniknie z połączenia najpopularniejszych i świetnych pisarzy. Okazało się, że Zabójczy pocisk jest bardzo dobrym zbiorem, w którym każdy znajdzie coś dla siebie. Nie czytałem jeszcze tak świetnej antologii. Oczywiście są mankamenty, ale jestem usatysfakcjonowany z sięgnięcia po tę pozycję.

Wszystkie opowiadanie łączy to, że pokazują one naturę ludzką – zarówno tę dobrą, jak i złą. Każdy może być mordercą – czy to starszy pan z wieloma szramami na twarzy, czy sąsiadka zza ściany, która ma zdolność do obgadywania wszystkich. Ukazane zostały różne zbrodnie, ale chyba wszystkie pokazują choć trochę, jacy są ludzie.

Podczas lektury zauważyłem, że w książce jest kilkanaście literówek oraz parę błędów interpunkcyjnych. Bardzo mnie to zdziwiło, ponieważ rzadko z czymś takim można się spotkać. Wydawnictwa raczej dbają o utwory, dopieszczając je tak, jak mogą. Jeszcze bardziej zaskoczony zostałem w momencie, w którym dostrzegłem, że nad Zabójczym pociskiem nie czuwał korektor (na ostatniej stronie nie został on wymieniony). Napisano wyłącznie o tym kto jest redaktorem naczelnym, ale o korekcie nie wspomniano. Tym sposobem wydawnictwo strzeliło sobie w kolano.

Każdy znajdzie coś dla siebie, ponieważ są mocniejsze opowiadania (np. Hakowy Remigiusza Mroza, który trzyma w napięciu i mocno zaskakuje zakończeniem) oraz zabawniejsze i luźniejsze (m.in. szybko i przyjemnie czytające się Byle do lata Olgi Rudnickiej). Do tych bardziej nieprzewidywalnych można zaliczyć (pomijając wcześniej wspomnianego Hakowego) Telefon Wojciecha Chmielarza, Kosę Roberta Małeckiego, Stalową baśń Łukasza Orbitowskiego, Plan B Marty Guzowskiej oraz Sprawiedliwość dla wszystkich Bartosza Szczygielskiego. Ryszard Ćwirlej w swoim nietuzinkowym i poniekąd zabawnym dziele Kto się boi czarnej wołgi? przenosi czytelnika do czasów PRL-u. Joanna Opiat-Bojarska w ciekawym opowiadaniu o tytule Przeznaczenie stworzyła irytującą bohaterkę, którą momentami miałem ochotę potrząsnąć i powiedzieć jej: Dlaczego to robisz?! Zwrócić uwagę chciałbym też na chronologicznie ostatnie opowiadanie (…Że cię nie opuszczę aż do śmierci… Tomasza Sekielskiego) będące świetnym opisem przede wszystkim emocji bohaterki. Puch Jakuba Małeckiego jest bardzo mroczny i tajemniczy.

Nie ukrywam, że sięgnąłem po Zabójczy pocisk też dlatego, iż chciałem zobaczyć, jak wypadną: Katarzyna Puzyńska oraz Ryszard Ćwirlej, ponieważ ich powieści nieraz uśmiechały się do mnie z księgarskich półek. Teraz już wiem, że spokojnie mogę zacząć z nimi literacką przygodę. Bardzo spodobały mi się ich pomysły oraz lekki i przyjemny styl pisania.

Bardzo się cieszę, że miałem okazję sięgnąć po ten zbiór opowiadań, ponieważ czytało mi się go szybko i przyjemnie. Czy to są najlepsi polscy pisarze? Trudno powiedzieć, bo nie znam wszystkich autorów, ale na pewno pokazali się oni z dobrej strony. Udowodnili, że potrafią też na kilkunastu czy kilkudziesięciu stronach stworzyć porywającą historię. Wydaje mi się, że każda osoba zakochana w książkach kryminalnych znajdzie coś dla siebie. Warto nabyć Zabójczy pocisk, ponieważ dzięki temu można wesprzeć Fundację „Pomoc Kobietom i Dzieciom”.

Za przekazanie egzemplarza do recenzji dziękuję Księgarni Tania Książka. Inne nowości możesz znaleźć [TUTAJ].

Tytuł: Zabójczy pocisk
Autorzy: Ryszard Ćwirlej, Remigiusz Mróz, Magdalena Knedler, Wojciech Chmielarz, Marta Guzowska, Robert Małecki, Tomasz Sekielski, Joanna Opiat-Bojarska, Bartosz Szczygielski, Katarzyna Puzyńska, Jakub Małecki, Małgorzata Rogala, Olga Rudnicka, Łukasz Orbitowski, Marta Matyszczak
Wydawnictwo: Skarpa Warszawska
Reaktor prowadzący: Iwona Krupińska
Projekt graficzny okładki: Agnieszka Kielak
Wydanie: I
Oprawa: miękka
Liczba stron: 376
Data wydania: 9.05.2018
ISBN: 978-83-63842-76-6

%d bloggers like this: